امروزه نه تنها مسئولین بلکه انواع و عده ای از مردم خود را دانا می‌دانند، به خودشان برچسب خوب بودن را می‌زنند و برای جلب توجه هر کاری میکنند. حرفی نمی‌پذیرند و اشتباه خود را به گردن یک فرد دیگر می‌اندازند.


موزیک ما بزرگ و نادانیم بهتر به این مسئله اشاره کرده است :

ما بزرگ و نادانیم
مثل گاو می‌نوشیم
مرتعی سرابی را
قحطی است و می‌دانیم
گریه غرق خواهد کرد
اسب‌های آبی را
هم درشت و غمگینیم
هم سیاه و بدبینیم
هم برای آبادی
قطره‌ای نمی‌باریم
هم نگه نمی‌داریم
حرمت خرابی را
شب که می‌شود خوابیم
صبح و ظهر هم خوابیم
عصر هم که تا شب خواب
شب دوباره تا شب خواب
توی خواب می‌بینیم
روز آفتابی را
خوب... خوب و خوشبختیم
خشک و سفت و سرسختیم
ما در اوج تنهایی
چون زنان هرجایی
خوبِ خوب می‌دانیم
راه دوست‌یابی را
گاو اسب انسانیم
حافظان عارفانیم
حامیان زن هستیم
بندگان تن هستیم
پاس... پاس می‌داریم
عشق رختخوابی را
علم در نَوَر دیده!
ساختار پیچیده!
جاهلان فهمیده!
ما ربات‌ها، روزی
درک می‌کنیم آیا
فهم اکتسابی را؟
مفلسیم در خوردن
ممسکیم در مردن
ما که از خسیسان
و جمله کاسه لیسانیم
ترک می‌کنیم آیا
این گدامآبی را؟

باقی شرح و قصه را در ذهن خودتان تشکیل دهید...